آنچه از شواهد بر می‌آید کشتی از گذشته‌های دور با زندگی انسان عجین بوده است. اولین نشانه در کشتی مربوط به کشور پهلوان خیز ایران و یا تمدن سومریان است که حدود 6 هزار سال پیش در قسمت جنوبی بین‌النهرین می‌زیسته‌اند. در طی سالیان دراز این ورزش در اثر عوامل مختلف اشکال متفاوتی به خود گرفته است. در عصر پارسیان و هخامنشیان فنون کشتی تکامل بیشتری پیدا کرد و پهلوانان در نزد پادشاهان دارای قرب و احترام خاص بودند. در دوران سلطنت اردشیر دوم، برای نخستین بار جمعی از جوانان دلیر یونانی برای امر سپاهیگری در ارتش ایران اجیر شدند و آنان که تجربه‌هایی در المپیک باستان داشتند، در ایران نیز به انجام مسابقات پرداختند که کشتی گرفتن یکی از آن‌ها بود. در مصر باستان هم کشتی از احترام خاصی برخوردار بود. قدیمی‌ترین شرح کشتی در مصر مربوط به نقش‌هایی است که در یک مقبره از سلسله پنجم (2320 تا 2470 قبل از میلاد) با شکل‌هایی از شش زوج کودک نقاشی شده است که در حال کشتی گرفتن هستند. قدیمی‌ترین مدرکی که به دست آمده است در سال 1938 به وسیله دکتر اسپیر نماینده دانشگاه پنسیلوانیا و همراهانش بوده که در هنگام کاوش در ویرانه‌های معبد گیاناجه نزدیک بغداد کشف شده است. این مدرک شامل دو لوح بود که یکی از سنگ و دارای دو شکل برجسته از انسان در حال مبارزه و دیگری از برنز که صورت دو نفر کشتی‌گیر را نشان می‌داد که هر یک کمر دیگری را گرفته است. این آثار متعلق به سومریان است که در حدود شش هزار سال قبل می‌زیسته‌اند. کشتی یکی از رشته‌های ورزشی المپیک باستان در یونان بود و یونانیان به قهرمانان خود احترام فراوانی می‌گذاشتند. در قرن‌های متمادی کشتی پهلوانی در ایران رواج فراوانی داشته است. در شاهنامه فردوسی حماسه‌سرای بزرگ ایران اشعار فراوانی در این مورد وجود دارد. با پیدایش فرهنگ و تمدن اسلام، فرهنگ پهلوانی، دلیری و سلحشوری نقش بسیاری در این ورزش ایفا نمود. اسلام ارزش ورزش کشتی را در تزکیه نفس و خودسازی خلاصه می‌کرد که می‌توان آن را در زورخانه‌ها جستجو کرد. بدین ترتیب قرن‌ها پهلوانان فراوانی در ایران زمین ظهور کردند، از پوریای ولی تا سیدحسن رزاز و ورزش کشتی با زندگی مردم این سرزمین عجین شده است. کشتی امروزه یکی از شایع‌ترین ورزش‌ها در دنیا محسوب می‌شود زیرا از سنن و آیین ملی نشأت می‌گیرد. کشتی آماتور (غیرحرفه‌ای) در اولین دوره بازی‌های المپیک نوین در آتن به سال 1896 احیا شد. در آن دوره مسابقه کشتی هیچ محدوده زمانی نداشت و تا هنگامی که برنده مشخص شود، مسابقه ادامه می‌یافت. برای پیروز شدن هر کشتی‌گیرمی‌بایست حریفش را سه با ربه زمین می‌زد. در اولین دوره المپیکتنها کشتی فرنگی حضور داشت و مسابقات در دسته بی‌وزن انجام شد. کشتی فرنگی پس از انقلاب فرانسه توسط فرانسویان در اروپای غربی رواج یافت. مسابقات کشتی آزاد نخستین بار در المپیک 1904 سنت لوئیز به بازیهای المپیک وارد شد. مسابقات جهانی کشتی فرنگی از دهه 1930 و کشتی آزاد نخستین باردر سال 1951 برگزار شده است. روسیه، ایران، ترکیه، بلغارستان، و ایالات متحده بیش از سایرین در این رشته ورزشی موفق بوده‌اند

تجربه كم كشتي هاي زيبايي را به نمايش گذاشتند

رقابتهاي المپيك 1952 هلسينكي فنلاند

اولين دوره حضور تيم ايران در رقابتهاي كشتي آزاد قهرماني جهان

 

رقابتهاي كشتي آزاد قهرماني جهان در سال 1951 ميلادي ، پنجم ارديبهشت ماه سال 1330 در شهر هلسينكي پايتخت كشور فنلاند برگزار شد.

كشتي گيران تيم ايران كه دومين حضور خود در رقابتهاي مهم بين المللي را پس از المپيك 1948 لندن تجربه مي كردند با هشت كشتي گير و با سرمربيگري صائم اريكان تركيه اي در اولين دوره حضور خود در رقابتهاي جهاني توسط غلامرضا تختي و محمود ملاقاسمي صاحب دو مدال نقره و محمدمهدي يعقوبي و عبدالله مجتبوي صاحب دو مدال برنز شده پس از تيم هاي تركيه ، سوئد و فنلاند به مقام چهارم رسيدند.

كشتي گيران ايراني كه تجربه و تسلط لازم را در اين رقابتها نداشتند بيشتر در ديدارهاي نهايي دچار مشكل شدند و مهدي مقرب ، علي غفاري ، عباس زندي و احمد وفادار نيز به مدالي دست نيافتند.

ابوالملوكي و مهدي نيكخو دو داور ايراني قضاوت كننده در رقابتهاي جهاني فنلاند بودند.

 

دومين حضور كشتي گيران ايراني در رقابتهاي المپيك به مسابقات سال 1952 هلسينكي فنلاند مرداد ماه 1331 باز مي گردد

تيم ملي كشتي آزاد ايران در اين رقابتها همچون رقابتهاي 4 سال گذشته با هدايت صائم اريكان تركيه اي پاي به اين رقابتها گذاشتند و در دومين تجربه حضور خود در رقابتهاي المپيك عليرغم

بنابر آخرين آمارهاي سازمان جهاني بهداشت (WHO) ، زندگي غيرفعال بزرگ ترين و اصلي ترين عامل از بين برنده بشر در سراسر جهان است، چرا كه يكي از آرزوهاي بشر فناناپذيري است. بايد اذعان داشت كه بدن انسان همواره سعي مي كند حتي با افزايش سن، خود را زنده نگه دارد. ورزش در سلامتي انسان نقش سزايي دارد، بدون ترديد ورزش به تمامي سيستم هاي بدن منفعت مي رساند. ورزش گردش خون را تقويت، سلامت قلب را بيشتر و مفاصل بدن را فرم مي دهد و انعطاف پذير نگه مي دارد. ورزش، همچنين كمك مي كند تا توده هاي استخواني حفظ و از امراض استخواني جلوگيري شود. ماهيچه ها روز به روز سفت تر و محكم تر مي شوند. همچنان كه مي دانيد با افزايش سن ماهيچه ها ضعيف تر شده و به طور ميانگين هر سال پس از 40 سالگي حدود 150 گرم از ماهيچه هاي خود را از دست مي دهيم. اما با ورزش منظم اين روند معكوس نمي شود. علاوه بر اين بسياري از فوائد ورزش كردن ناشناخته باقي مانده و در ميان عموم مطرح نمي شود، در صورتي كه بايد بدانيم با ورزش كردن عناصر مضر خون مانند قند، كلسترول و تري گليسيريد پايين آمده و ميزان كلسترول خوب (HDL) و بد(LDL) را تنظيم مي كند. يكي از مهم ترين نكات آن است كه ورزش به صورت منظم و دايمي ظرفيت رگ هاي قلب و شريان هاي اكليلي را با در كنار هم قرار دادن شريان هاي كوچك و جديد و مويرگ هايي كه در كنار رگ هاي نيم بسته پديد آمده اند، افزايش مي دهد. در همين راستا مراحل لخته شدن خون را به تا خير انداخته و به عنوان يك محافظ در مقابل حمله قلبي عمل مي كند.

ورزش آرام ولي منظم تا 50 درصد از بيماري هاي قلبي و حمله قلبي پيشگيري مي كند و خطر افزايش ديابت را كاهش مي دهد. همچنين ورزش مغز را تقويت و در واقع قدرت حافظه را زياد مي كند و خطر ابتلا به آلزايمر و جنون مغزي را به تعويق مي اندازد و به طور قابل توجهي از افسردگي مي كاهد. ميزان مصونيت و ايمني بدن كه با افزايش سن رو به كاهش دارد تنها در سايه ورزش مستمر نه تنها كاهش نيافته بلكه بيشتر مي شود. يك ليست نامحدود از مزيت هاي ورزش كه منجر به افزايش طول عمر، تعويق پيري و بهبود كيفي زندگي شده را مي توان ارايه كرد. ساده ترين، معمول ترين و شايد ايده آل ترين نوع آن پياده روي است. حدود 20 تا 30 دقيقه ورزش ايروبيك به مدت سه بار در هفته فرد را جوان تر، چابك تر و متناسب مي سازد. پياده روي تند با سرعت 3 تا 4 كيلومتر در ساعت فرد را شاداب و پرانرژي كرده و نقش حياتي در ايجاد يك زندگي بدون بيماري ايفا مي كند.

بنابر آخرين آمارهاي سازمان جهاني بهداشت (WHO) ، زندگي غيرفعال بزرگ ترين و اصلي ترين عامل از بين برنده بشر در سراسر جهان است، چرا كه يكي از آرزوهاي بشر فناناپذيري است. بايد اذعان داشت كه بدن انسان همواره سعي مي كند حتي با افزايش سن، خود را زنده نگه دارد. ورزش در سلامتي انسان نقش سزايي دارد، بدون ترديد ورزش به تمامي سيستم هاي بدن منفعت مي رساند. ورزش گردش خون را تقويت، سلامت قلب را بيشتر و مفاصل بدن را فرم مي دهد و انعطاف پذير نگه مي دارد. ورزش، همچنين كمك مي كند تا توده هاي استخواني حفظ و از امراض استخواني جلوگيري شود. ماهيچه ها روز به روز سفت تر و محكم تر مي شوند. همچنان كه مي دانيد با افزايش سن ماهيچه ها ضعيف تر شده و به طور ميانگين هر سال پس از 40 سالگي حدود 150 گرم از ماهيچه هاي خود را از دست مي دهيم. اما با ورزش منظم اين روند معكوس نمي شود. علاوه بر اين بسياري از فوائد ورزش كردن ناشناخته باقي مانده و در ميان عموم مطرح نمي شود، در صورتي كه بايد بدانيم با ورزش كردن عناصر مضر خون مانند قند، كلسترول و تري گليسيريد پايين آمده و ميزان كلسترول خوب (HDL) و بد(LDL) را تنظيم مي كند. يكي از مهم ترين نكات آن است كه ورزش به صورت منظم و دايمي ظرفيت رگ هاي قلب و شريان هاي اكليلي را با در كنار هم قرار دادن شريان هاي كوچك و جديد و مويرگ هايي كه در كنار رگ هاي نيم بسته پديد آمده اند، افزايش مي دهد. در همين راستا مراحل لخته شدن خون را به تا خير انداخته و به عنوان يك محافظ در مقابل حمله قلبي عمل مي كند.

ورزش آرام ولي منظم تا 50 درصد از بيماري هاي قلبي و حمله قلبي پيشگيري مي كند و خطر افزايش ديابت را كاهش مي دهد. همچنين ورزش مغز را تقويت و در واقع قدرت حافظه را زياد مي كند و خطر ابتلا به آلزايمر و جنون مغزي را به تعويق مي اندازد و به طور قابل توجهي از افسردگي مي كاهد. ميزان مصونيت و ايمني بدن كه با افزايش سن رو به كاهش دارد تنها در سايه ورزش مستمر نه تنها كاهش نيافته بلكه بيشتر مي شود. يك ليست نامحدود از مزيت هاي ورزش كه منجر به افزايش طول عمر، تعويق پيري و بهبود كيفي زندگي شده را مي توان ارايه كرد. ساده ترين، معمول ترين و شايد ايده آل ترين نوع آن پياده روي است. حدود 20 تا 30 دقيقه ورزش ايروبيك به مدت سه بار در هفته فرد را جوان تر، چابك تر و متناسب مي سازد. پياده روي تند با سرعت 3 تا 4 كيلومتر در ساعت فرد را شاداب و پرانرژي كرده و نقش حياتي در ايجاد يك زندگي بدون بيماري ايفا مي كند.

تغذيه در ورزش كشتي

کشتی از جمله فعالیت های ورزشی سنگین و یکی از پرجنب و جوش ترین ورزش ها می باشد و کشتی گیر نیازهای تغذیه ای منحصر به فردی دارد. دلیل این امر آن است که اگر چه مدت زمان مسابقه ی کشتی کوتاه و در حد چند دقیقه می باشد، لیکن یک کشتی گیر می باید در طول روز، مدت زمان زیادی را به تمرین اختصاص دهد و این امر به افزایش نیاز فرد منجر می گردد. یک کشتی گیر برای آن که بتواند در یک مسابقه پیروز شود، می باید در بهترین شرایط قرار داشته باشد. بر این اساس دانستن اصول مقدماتی تغذیه و به کارگیری آنها برای چنین فردی، حیاتی خواهد بود.

مهم ترین مطالب قابل ذکر در این رابطه عبارت اند از:

آب :

کمبود آب بدن (دهیدراتاسیون)، دشمن اصلی شماست. زمانی که بدن شما کم آب می شود، حجم خون شما به شدت کاسته می گردد و افت فشار خون رخ می دهد. در چنین شرایطی خون رسانی به بافت ها به خوبی انجام نمی شود و سلول های بدن مواد مورد نیاز خود را نمی توانند دریافت کنند و مواد دفعی در اطراف آنها تجمع می یابد. این مجموعه ی عوامل، موجب تشدید احساس خستگی می گردد.

مطالعات متعددی تاکنون بر روی این موضوع صورت گرفته و همگی نشانگر آن است که کم شدن آب بدن حتی در مقادیر اندک نیز موجب آسیب رساندن به عملکرد ورزشی و ضعف عضلانی ورزشکار می گردد. زمانی که بدن فرد کم آب می شود، عمل تعریق به سختی انجام می شود. در این حالت فرد بیشتر در معرض آسیب های ناشی از افزایش دمای داخلی بدن و گرما قرار می گیرد، زیرا بدن انسان با انجام عمل تعریق، بخشی از دمای داخلی را به بیرون رانده و سبب خنک شدن محیط داخلی می گردد. قابل توجه آن که افزایش دمای محیط داخلی بدن نه تنها موجب بیماری فرد می شود، بلکه می تواند به آسیب های عضلانی، نارسایی کلیوی و حتی مرگ منجر شود.

حدود یک ساعت قبل از ورزش یا مسابقه، 3-2 لیوان آب بنوشید و پس از ورزش، مصرف آب میوه های طبیعی را فراموش نکنید.

بنابراین برای نوشیدن آب، منتظر احساس تشنگی نشوید. مصرف مایعات مورد علاقه یا نوشیدنی های ورزشی نیز به شما کمک می کند. البته در صورت عدم دسترسی به این موارد، به مقدار زیاد آب بنوشید. در مرحله ی پس از ورزش، مصرف آب میوه های طبیعی را فراموش نکنید.

حتی اگر تشنه نیستید، حدود یک ساعت قبل از ورزش یا مسابقه، 3-2 لیوان آب بنوشید. این کار جلوی تشنگی شما را گرفته و به شما کمک می کند تا شدیدتر و برای مدت طولانی تری به مسابقه پرداخته یا تمرین کنید.

فراموش نکنید اثر بخشی تمرینات سخت و شدید، تنها در صورت وجود ذخایر کافی ومطلوب آب در بدن شما میسر خواهد بود.

املاح معدنی :

برای آن که فعالیت عضلات شما به خوبی انجام شود به میزان متناسبی از الکترولیت ها و مواد معدنی نیاز دارید. بدن شما در هنگام تعریق برخی مواد معدنی نظیر : سدیم  ، پتاسیم ، کلسیم  و منیزیم را از دست می دهد که این اتلاف در طی ورزش به دلیل افزایش میزان تعریق، افزایش می یابد. عدم جایگزینی این الکترولیت ها که از طریق عرق و ادرار از دست رفته است، به توان و عملکرد ورزشی شما آسیب می رساند. جالب توجه آن که تحقیقات نشان می دهد که افراد با وزن مطلوب، کمترین میزان تعریق را داشته و بر این اساس الکترولیت کمتری را از دست می دهند.

افراد با وزن ایده آل، کمترین میزان تعریق را داشته و بر این اساس املاح کمتری را از دست می دهند.

در صورتی که از نوشیدنی های ورزشی استفاده می کنید، انواعی را که حاوی الکترولیت ها هستند، انتخاب کنید تا به تأمین نیاز شما به مواد معدنی کمک نماید. البته برای مصرف در حین ورزش، بهتر است نوشیدنی از انواع ایزوتونیک ( نوشیدنی حاوی الکترولیت ها که غلظت آن مشابه خون باشد ) انتخاب شود تا با سهولت بیشتری جذب شده و موجب ناراحتی های گوارشی نگردد. برای آن که انتخاب درستی داشته باشید به برچسب محصول مراجعه نمایید.

 

کربوهیدرات برای حداکثر ذخیره ی انرژی :

کربوهیدرات مصرفی روزانه ی شما به صورت گلیکوژن در عضلات ذخیره می شود. اگر چه پروتئین و چربی نیز به عنوان منابع انرژی مورد استفاده قرار می گیرند، لیکن کربوهیدرات سریع ترین و به صرفه ترین منبع انرژی بوده و نیازهای فوری انرژی را تأمین می نماید.

برای آن که عضلات شما ذخایر قابل توجهی از این مواد را در خود جای دهند، در طی چند روز قبل از مسابقه میزان کربوهیدرات برنامه ی غذایی خود را افزایش داده و از منابع غنی از کربوهیدرات استفاده نمایید. مواد غذایی غنی از كربوهیدارت شامل : انواع نان ، برنج و سایر غلات ، سیب زمینی  ، ماكارونی ، كیك و شیرینی هاست.

در طی چند روز قبل از مسابقه میزان کربوهیدرات برنامه ی غذایی خود را افزایش داده و از منابع غنی از کربوهیدرات استفاده نمایید.

برخی متخصصان به ازای هر ساعت فعالیت ورزشی شدید، حدود 60-30 گرم کربوهیدرات را توصیه می کنند. حال آن که در طی دوره های مسابقات فشرده، به طور معمول، ورزشکار زمان کافی برای مصرف یک وعده ی غذایی مطلوب جهت تأمین نیازهای خود را ندارد.در چنین شرایطی، یک میوه و یک مکمل انرژی زای کربوهیدراته می تواند منبع خوبی از کربوهیدرات، برای ورزشکار باشد.

در مطلب بعدی در مورد ویتامین ها و سایر مواد غذایی مود نیاز کشتی گیران بحث خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

بنابر آخرين آمارهاي سازمان جهاني بهداشت (WHO) ، زندگي غيرفعال بزرگ ترين و اصلي ترين عامل از بين برنده بشر در سراسر جهان است، چرا كه يكي از آرزوهاي بشر فناناپذيري است. بايد اذعان داشت كه بدن انسان همواره سعي مي كند حتي با افزايش سن، خود را زنده نگه دارد. ورزش در سلامتي انسان نقش سزايي دارد، بدون ترديد ورزش به تمامي سيستم هاي بدن منفعت مي رساند. ورزش گردش خون را تقويت، سلامت قلب را بيشتر و مفاصل بدن را فرم مي دهد و انعطاف پذير نگه مي دارد. ورزش، همچنين كمك مي كند تا توده هاي استخواني حفظ و از امراض استخواني جلوگيري شود. ماهيچه ها روز به روز سفت تر و محكم تر مي شوند. همچنان كه مي دانيد با افزايش سن ماهيچه ها ضعيف تر شده و به طور ميانگين هر سال پس از 40 سالگي حدود 150 گرم از ماهيچه هاي خود را از دست مي دهيم. اما با ورزش منظم اين روند معكوس نمي شود. علاوه بر اين بسياري از فوائد ورزش كردن ناشناخته باقي مانده و در ميان عموم مطرح نمي شود، در صورتي كه بايد بدانيم با ورزش كردن عناصر مضر خون مانند قند، كلسترول و تري گليسيريد پايين آمده و ميزان كلسترول خوب (HDL) و بد(LDL) را تنظيم مي كند. يكي از مهم ترين نكات آن است كه ورزش به صورت منظم و دايمي ظرفيت رگ هاي قلب و شريان هاي اكليلي را با در كنار هم قرار دادن شريان هاي كوچك و جديد و مويرگ هايي كه در كنار رگ هاي نيم بسته پديد آمده اند، افزايش مي دهد. در همين راستا مراحل لخته شدن خون را به تا خير انداخته و به عنوان يك محافظ در مقابل حمله قلبي عمل مي كند.

ورزش آرام ولي منظم تا 50 درصد از بيماري هاي قلبي و حمله قلبي پيشگيري مي كند و خطر افزايش ديابت را كاهش مي دهد. همچنين ورزش مغز را تقويت و در واقع قدرت حافظه را زياد مي كند و خطر ابتلا به آلزايمر و جنون مغزي را به تعويق مي اندازد و به طور قابل توجهي از افسردگي مي كاهد. ميزان مصونيت و ايمني بدن كه با افزايش سن رو به كاهش دارد تنها در سايه ورزش مستمر نه تنها كاهش نيافته بلكه بيشتر مي شود. يك ليست نامحدود از مزيت هاي ورزش كه منجر به افزايش طول عمر، تعويق پيري و بهبود كيفي زندگي شده را مي توان ارايه كرد. ساده ترين، معمول ترين و شايد ايده آل ترين نوع آن پياده روي است. حدود 20 تا 30 دقيقه ورزش ايروبيك به مدت سه بار در هفته فرد را جوان تر، چابك تر و متناسب مي‌سازد. پياده روي تند با سرعت 3 تا 4 كيلومتر در ساعت فرد را شاداب و پرانرژي كرده و نقش حياتي در ايجاد يك زندگي بدون بيماري ايفا مي‌كند.